Uiernecrose of ook wel uiereczeem genoemd is een ernstige ontsteking van de huid tussen de voorkwartieren en de buik of in de liesplooi van melkvee. De ontsteking resulteert vaak in een vieze, etterende en stinkende wonde. Er werden reeds meerdere theorieën over het ontstaan van uiernecrose beschreven , maar tot nu toe is er nooit een echte oorzaak gevonden. Wel zijn er een aantal factoren waarvan men weet dat ze het ontstaan en de ernst van uiernecrose kunnen beïnvloeden. Een zuurstofarm milieu (bijv. tussen beide uierhelften of in liesplooi) in combinatie met een letsel van de huid (bijv. door de wrijving tussen de twee uierhelften) zorgt ervoor dat bacteriën op die plaats gemakkelijk kunnen groeien en vermenigvuldigen. Ernstig uieroedeem ("zucht") aan het einde van de droogstand bevordert eveneens het ontstaan op uiernecrose. Ook de vorm van de uier zou een belangrijke rol spelen.  In sommige gevallen breidt de ontsteking ook uit naar de spenen. De bacteriën die gevonden worden in de necroseletsels kunnen dan mastitis veroorzaken.                                                                                                      (Foto: J. Laureyns - UGent)

Uiernecrose voorkomen

Om het ontstaan van uiernecrose zoveel mogelijk te voorkomen is het in eerste instantie belangrijk dat de koeien in een propere en droge omgeving gehuisvest worden door onder andere:

1. regelmatig de uiers en staarten te scheren.
2. de ligplaatsen minstens 2x per dag te reinigen en van vers beddingsmateriaal te voorzien. Voorkom hierbij het gebruik van beddingsmateriaal die teveel schuurt (bijv. tropisch hout).
3. klauwproblemen preventief aan te pakken. Koeien met pijnlijke poten liggen vaker neer en hebben daardoor meer kans op uiernecrose.
4. gebluste kalk of andere commercieel verkrijgbare boxontsmettingsmiddelen aan het zaagsel toe te voegen. Natte necroseplekken drogen hierdoor sneller uit, waardoor bacteriën minder snel kunnen groeien en vermenigvuldigen.

Uiernecrose behandelen

Een echte behandeling voor uiernecrose bestaat er momenteel niet. Scheren van de uier en opfrissen van de wonde waarbij al het oude en vervallen weefsel wordt verwijderd is in elk geval een goed begin. Daarna wordt de wonde het best uitgewassen met een milde ontsmettende oplossing. Erg belangrijk is het om na het uitwassen de wonde ook goed uit te spoelen met water en de aangetaste plek droog te deppen met een propere doek. Vervolgens kan met een jodium-, zink- of antibioticahoudende spray de wonde worden behandeld met als doel de wondgenezing te bevorderen en te voorkomen dat een nieuwe ontsteking ontstaat.

                                                                                                                                                                        (Foto: J. Laureyns - UGent)

Bron:  ^UGent