Uiergezondheid.be

Een infectie van de uier is zonder twijfel de belangrijkste factor oorzaak van een verhoogd celgetal. Hieronder wordt een overzichtje gegeven van andere factoren die, weliswaar minder uitgesproken, het celgetal kunnen doen toenemen.

- Leeftijd en periode van de lactatie:
Naarmate dieren ouder worden en/of langer in lactatie zijn, kan een lichte stijging van het celgetal in niet-geïnfecteerde kwartieren worden waargenomen. Oudere dieren en dieren op het einde van de lactatie zijn echter ook gevoeliger voor uierinfecties, waardoor deze dieren vaak daarom net een hoger celgetal hebben dan jongere dieren en/of dieren in het midden van de lactatie.

- Stress:
Verschillende vormen van stress (bijvoorbeeld hittestress) werden reeds geassocieerd met een lichte stijging van het celgetal. De stijging van het celgetal kan echter ook te wijten zijn aan een verminderde melkproductie als gevolg van de stress.

- Seizoen: 
Celgetallen van de melk zijn over het algemeen het laagst tijdens de winter en het hoogst tijdens de zomer. De hogere temperaturen en vochtigheidsgraad veroorzaken geen stijging van het celgetal op zich, maar bevorderen wel de groei van bacteriën, waardoor de spenen aan een grotere infectiedruk worden blootgesteld.

- Andere factoren:
Het celgetal kan ook variëren in functie van de melkfractie. Over het algemeen is het celgetal het hoogst in de voormelk (vandaar het belang van voorstralen) en het laagst onmiddellijk voor het melken. Deze natuurlijke stijging van het celgetal kan tot 4 uur na het melkproces aanhouden en nadien terug geleidelijk aan dalen.

Besluit:
Sterke celgetalverhogingen zijn in principe steeds te wijten aan een infectie van de uier. De kans dat andere factoren zoals de natuurlijke dag/nacht schommelingen, het seizoen, de leeftijd van de koe en stress het celgetal in grote mate gaan beïnvloeden is uiterst klein.

>>Bekijk het volledige artikel (Engels).